Όταν η χρόνια προστατίτιδα επιδεινώνεται, είναι εξαιρετικά άβολα για τον ασθενή. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ένας άνδρας που έχει προσβληθεί από τη νόσο αναζητά ένα φάρμακο για τη χρόνια προστατίτιδα που έχει το καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα. Σε αυτό το άρθρο παρέχουμε μια επισκόπηση των φαρμάκων των οποίων η χρήση έχει δείξει τα καλύτερα αποτελέσματα στη θεραπεία διαφόρων μορφών χρόνιας προστατίτιδας.
Χαρακτηριστικά χρόνιας προστατίτιδας
Η προστατίτιδα, μια ασθένεια από την ομάδα των αμιγώς ανδρικών φλεγμονωδών νοσημάτων, χωρίζεται σε δύο μορφές: οξεία και χρόνια. Η πρώτη μορφή ονομάζεται «οξεία» επειδή στην κλινική πράξη, για να τεθεί αυτή η διάγνωση, πρέπει να εντοπιστούν ορισμένα χαρακτηριστικά σημεία στο ιατρικό ιστορικό του ασθενούς. Οι εκδηλώσεις είναι ξεκάθαρες και ευδιάκριτες και γι' αυτό ονομάζονται οξείες, έχουν δηλαδή την απαραίτητη εκφραστικότητα. Αν ήδη μιλάμε για τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της προστατίτιδας, ας τα απαριθμήσουμε:
- Πόνος στην περιοχή της πυέλου κατά την κίνηση ή την καθιστή θέση.
- πόνος στο κάτω μέρος της πλάτης, στο περίνεο και στα νεφρά.
- γενική κακουχία με αδυναμία και απάθεια.
- προβλήματα ούρησης?
- προοδευτική ανικανότητα.
Έχοντας ξαναβρεί αυτά τα συμπτώματα σε ασθενή που είχε προηγουμένως υποφέρει από προστατίτιδα, ο γιατρός σημειώνει έξαρση της χρόνιας μορφής προστατίτιδας. Επομένως, εάν η προστατίτιδα εμφανιστεί ξανά σε έναν ασθενή, δεν ταξινομείται πλέον ως «οξεία» αλλά ως «χρόνια», όπως τα συμπτώματα που εντοπίζονται δεν είναι πλέον «οξεία» αλλά μετατρέπονται σε «παρόξυνση».
Η χρόνια μορφή προστατίτιδας είναι μια σοβαρή ασθένεια που είναι πολύ δύσκολο να θεραπευθεί. Είναι σπάνιο η προστατίτιδα σε αυτή τη μορφή να θεραπεύεται 100%. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί για λίγο, για να επανέλθει μετά από ένα μήνα ή ένα χρόνο. Αυτή η κατάσταση εξαρτάται από τον τύπο της προστατίτιδας (συμφορητική, λοιμώδη ή άτυπη), από τη θεραπευτική στρατηγική που επιλέγεται για τη θεραπεία της νόσου και την αυτοπειθαρχία του ασθενούς.
Ορισμένοι τύποι μολυσματικών μορφών προστατίτιδας είναι οι πιο δύσκολοι στη θεραπεία. Για παράδειγμα, ένα παθογόνο όπως ο Staphylococcus aureus είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στα αντιβιοτικά, ένα παραδοσιακό φάρμακο για βακτηριακές μορφές προστατίτιδας. Η θεραπεία του Staphylococcus aureus με αντιβιοτικά απαιτεί σοβαρή πειθαρχία από τον ασθενή - πρέπει να λαμβάνετε φάρμακα αυστηρά σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, να πραγματοποιείτε τις συνταγογραφούμενες διαδικασίες και να υποβάλλεστε σε εξετάσεις. Η παραβίαση του θεραπευτικού σχήματος μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση ενός ανθεκτικού στελέχους του παθογόνου, το οποίο μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα - έναν έως δύο μήνες - θα μοιάζει ξανά με φλεγμονή του προστάτη.
Φαρμακευτική θεραπεία χρόνιας προστατίτιδας
Πώς να αντιμετωπίσετε τη χρόνια προστατίτιδα; Ποια φάρμακα μπορούν να το αντιμετωπίσουν; Η φαρμακευτική θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος θεραπείας αυτής της νόσου. Χειροκίνητη θεραπεία (μασάζ προστάτη), θεραπευτικές ασκήσεις, δίαιτα, θερμοθεραπεία, φυσιοθεραπεία και διαδικασίες νερού χρησιμοποιούνται επίσης για τη θεραπεία της προστατίτιδας.
Φάρμακα για τη γενική θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας
Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά φαρμάκων που δεν προορίζονται για τη στοχευμένη θεραπεία του προστάτη, αλλά χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία φλεγμονωδών ασθενειών για την ανακούφιση της γενικής κατάστασης του ασθενούς - αυτά είναι αντιφλεγμονώδη, αντιπυρετικά φάρμακα, καθώς και φάρμακα που ανακουφίζουν από τον πόνο και αυξάνουν την ανοσία (ανοσορυθμιστές).
- Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για την προστατίτιδα (ΜΣΑΦ). Τα φάρμακα αυτής της ομάδας συντομεύονται επίσης ως ΜΣΑΦ - μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Η ομάδα αυτών των φαρμάκων είναι πολύ εκτεταμένη. Ο πρόγονος αυτής της ομάδας ήταν η κανονική ασπιρίνη. Δεν είναι όλοι κατάλληλοι για θεραπεία χρόνιας προστατίτιδας. Τα φάρμακα μπορούν να ληφθούν από το στόμα με τη μορφή καψουλών και δισκίων, αλλά το καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα για την προστατίτιδα επιτυγχάνεται με τη χρήση πρωκτικών υπόθετων που περιέχουν αυτά τα φάρμακα.
- Φάρμακο για τον πόνο. Παρά το γεγονός ότι τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα όχι μόνο αντιμετωπίζουν τη φλεγμονή, αλλά και ανακουφίζουν από τον πόνο, τονίσαμε αυτό το σημείο ξεχωριστά, καθώς υπάρχουν ομάδες φαρμάκων που δεν μπορούν να αντικατασταθούν - αυτά είναι αντισπασμωδικά και οπιούχα. Το φάρμακο, εκτός από την αντισπασμωδική του δράση, μπορεί να εξαλείψει τη φλεγμονώδη διαδικασία. Το φάρμακο είναι πολύπλοκο, περιέχει πολλά ενεργά συστατικά. Όσον αφορά τα οπιούχα, σημειώνουμε ότι τα φάρμακα αυτής της ομάδας είναι δύσκολο να τα προμηθευτούν, ακόμη και με ιατρική συνταγή. Αυτό οφείλεται στις ναρκωτικές τους ιδιότητες. Ωστόσο, τα οπιούχα είναι το καλύτερο φάρμακο για τον πόνο. Κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί τους. Ως εκ τούτου, μπορούν να συνταγογραφηθούν ως αναισθητικό σε περιπτώσεις όπου ο πόνος υπερβαίνει τα αποδεκτά επίπεδα και αποτελεί σημαντική απειλή για την υγεία του ασθενούς. Το πιο γνωστό φάρμακο αυτής της ομάδας είναι η μορφίνη. Είναι πολύ πιο εύκολο να λάβετε φάρμακα από συνθετικά παράγωγα οπίου. Η προστατίτιδα στην προχωρημένη της μορφή είναι μια ασθένεια που προκαλεί σοβαρή ταλαιπωρία και μπορεί να σταματήσει εντελώς μόνο με οπιούχα.
Πρόσθετοι παράγοντες
Ανοσοτροποποιητές (φάρμακα που μπορούν να μειώσουν ή να αυξήσουν την απόδοση του ανοσοποιητικού συστήματος). Οι κανονικές βιταμίνες - ειδικά η βιταμίνη C - μπορούν να λειτουργήσουν ως φάρμακα που διεγείρουν το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα. Η υψηλή ανοσία καταστέλλει τις χρόνιες εκδηλώσεις προστατίτιδας, μειώνει τη δραστηριότητα των παθογόνων και μειώνει τη φλεγμονή. Το ανοσοδιεγερτικό «Ιντερφερόνη» καταπολεμά αποτελεσματικά την ιογενή μορφή της νόσου. Με μια αυτοάνοση (αλλεργική) μορφή προστατίτιδας, λαμβάνονται φάρμακα που καταστέλλουν ελαφρώς τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος (ανοσοκατασταλτικά) - πρεδνιζολόνη, δεξαμεθαζόνη. Αυτά είναι φάρμακα για κορτικοστεροειδή, ονομάζονται και ορμονικά φάρμακα. Τα ισχυρότερα ανοσοκατασταλτικά λαμβάνονται με μεγάλη προσοχή - υπάρχει κίνδυνος βλάβης στον ασθενή.
Σπουδαίος! Τα φάρμακα από την ομάδα των φαρμάκων NPS πρέπει να συνοδεύονται από ηπατοπροστατευτικά και γαστροπροστατευτικά. Αυτή η ανάγκη προκαλείται από τις επικίνδυνες παρενέργειες των φαρμάκων NPS που θέτουν σε κίνδυνο το ήπαρ και το στομάχι.
Οι πιο αποτελεσματικοί αντιβακτηριδακοί παράγοντες
- γονόκοκκοι;
- πράσινοι στρεπτόκοκκοι?
- Staphylococcus aureus;
- Τρεπόνημα ωχρό.
Όλα τα βακτήρια είναι ευαίσθητα σε μια ομάδα φαρμάκων που ονομάζονται αντιβιοτικά. Αυτό ισχύει και για τον Staphylococcus aureus, παρά την πιθανή αντίσταση σε αυτή την ομάδα φαρμάκων. Τα αντιβιοτικά χωρίζονται σε ομάδες: πενικιλίνες, φθοριοκινόλες, μακρολίδες, κεφαλοσπορίνες, τετρακυκλίνες, πολυμυξίνες, λινκοσαμίδες. Δεν είναι όλα εξίσου αποτελεσματικά κατά των βακτηρίων. Η ποιότητα της χρήσης αντιβιοτικών εξαρτάται από τη θεραπευτική στρατηγική που επιλέγει ο θεράπων ιατρός. Για παράδειγμα, οι γονόκοκκοι θεωρούνται ευαίσθητοι σε όλες σχεδόν τις ομάδες αντιβιοτικών. Τι σημαίνει όμως αυτό στην πράξη; Οι γονόκοκκοι χωρίζονται σε στελέχη, καθένα από τα οποία έχει συγκεκριμένο δυναμικό αντίστασης. Ως εκ τούτου, συμβαίνει συχνά η γονοκοκκική προστατίτιδα να αντιμετωπίζεται με ένα αντιβιοτικό ευρέος φάσματος και στη συνέχεια να γίνεται εναλλαγή στο φάρμακο που παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Αυτό μπορεί να είναι ένα αντιβιοτικό μακρολιδίου ή ένα αντιβιοτικό από την ομάδα των κεφαλοσπορινών.
Υπάρχουν επίσης αποχρώσεις στις άλλες λοιμώξεις που αναφέρθηκαν. Το παθογόνο "Treponema pallidum" - ο αιτιολογικός παράγοντας μιας επικίνδυνης σεξουαλικά μεταδιδόμενης ασθένειας (σύφιλη) - είναι εξαιρετικά ευαίσθητος στις πενικιλίνες. Χάρη στην εισαγωγή των πρώτων αντιβιοτικών πενικιλίνης, η σύφιλη έγινε πολύ λιγότερο επικίνδυνη από ό,τι πριν από τη δεκαετία του 1920. Το Treponema pallidum είναι ανίσχυρο ενάντια στις πενικιλίνες. δεν έχει καμία δυνατότητα να τους αντισταθεί. Ο κίνδυνος προέρχεται από λοιμώξεις από πρωτόζωα - κοινός σύντροφος της σύφιλης. Ο Streptococcus viridans είναι ευαίσθητος στις τετρακυκλίνες και τις πενικιλίνες. Ο Staphylococcus aureus άρχισε πρόσφατα να θεραπεύεται με τη βοήθεια σύγχρονων φαρμάκων που δεν είναι αντιβιοτικά – Chlorophyllipt (φάρμακο φυτικής προέλευσης), ανθρώπινη αντισταφυλοκοκκική ανοσοσφαιρίνη (μονό φάρμακο σε μορφή ορού), σταφυλοκοκκικό τοξοειδές.
Τα καλύτερα αντιπρωτοζωικά φάρμακα
Πρωτόζωα - πρωτόζωα ή πρωτίστες - μονοκύτταροι μικροοργανισμοί, οι πρώτοι εκπρόσωποι του ζωικού βασιλείου. Μεταξύ των πρωτόζωων υπάρχουν επικίνδυνα παρασιτικά παθογόνα που μπορούν να επηρεάσουν τον προστάτη και τα όργανα του ανθρώπινου ουρογεννητικού συστήματος. Αποτελούν συχνή αιτία προστατίτιδας. Σύμφωνα με ιατρικές στατιστικές, τα πρωτόζωα είναι δεύτερα μετά τα βακτήρια στη συχνότητα όλων των αναγνωρισμένων μολυσματικών μορφών προστατίτιδας. Πρωτόζωα που προκαλούν προστατίτιδα:
- Χλαμύδια (ο αιτιολογικός παράγοντας των χλαμυδίων);
- Amoeba protists (αίτια της αμοιβάδας).
- Τριχομονάδα (αιτία τριχομονάσης);
- Giardia (ο αιτιολογικός παράγοντας της γιαρδιάσης).
Αυτή η λίστα δεν εξαντλεί τον αριθμό των παθογόνων πρωτόζωων που μπορούν να μολύνουν τον προστάτη - υπάρχουν πολλά περισσότερα. Ωστόσο, τα πρωτόζωα που αναφέρονται είναι τα πιο κοινά ανθρώπινα παράσιτα από την ομάδα των πρωτόζωων.
Τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα για την ιογενή προστατίτιδα
Οι ιοί είναι υπό όρους ζωντανά πλάσματα, μικροσκοπικοί εκπρόσωποι του παθογόνου μικρόκοσμου. Η ιογενής μορφή της προστατίτιδας είναι η σπανιότερη από όλες τις μολυσματικές μορφές αυτής της νόσου. Οι κύριοι ένοχοι αυτού του τύπου προστατίτιδας είναι:
- ιός θηλώματος;
- έρπης (τύπου II)?
- Γρίπη.
Με σπάνιες εξαιρέσεις, οι ιογενείς λοιμώξεις δεν αντιμετωπίζονται με αντιβιοτικά. Για τη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας στους άνδρες που προκαλείται από ιογενή λοίμωξη, χρησιμοποιούνται ειδικά φάρμακα που καταστρέφουν το πρωτεϊνικό κέλυφος του παθογόνου, διαταράσσουν τη σύνθεση των πολυπεπτιδικών δεσμών του ιού και αυξάνουν την ανοσία.
Τα καλύτερα αντιμυκητιακά φάρμακα για τη μυκητίαση του προστάτη
Μια μυκητιασική λοίμωξη του προστάτη – μυκητίαση – είναι σπάνια. Μόνο η ιογενής μορφή της προστατίτιδας εμφανίζεται λιγότερο συχνά. Η πιο κοινή μορφή μυκητίασης του προστάτη προκαλείται από τον ευκαιριακό μύκητα Candida albicans. Μέχρι πρόσφατα, ορισμένα μανιτάρια αυτού του γένους χρησιμοποιούνταν στη βιομηχανία τροφίμων για τη ζύμωση βρώσιμων καρυκευμάτων. Τώρα η κατάσταση έχει αλλάξει, η Candida Albicans εξισώνεται με ευκαιριακούς μύκητες που είναι επιβλαβείς για την παραγωγή τροφίμων. Ωστόσο, σε βιομηχανίες όπου τα πρότυπα ασφάλειας των τροφίμων δεν είναι αρκετά καλά, ο μύκητας εισχωρεί στα τρόφιμα. Εμφανίζεται αρκετά συχνά, υπό ευνοϊκές συνθήκες αναπτύσσεται γρήγορα και γίνεται αιτία πολλών παθήσεων. Για να σταματήσει η ανάπτυξη ενός παθογόνου, είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν συνθήκες δυσμενείς για την ανάπτυξη μιας λοίμωξης. Ο μύκητας αισθάνεται άνετα σε ένα όξινο περιβάλλον, αλλά δεν μπορεί να ανεχθεί ένα αλκαλικό περιβάλλον. Επομένως, μπορείτε πρώτα να πιείτε σόδα ή διττανθρακικό επιτραπέζιο νερό για θεραπεία. Η σόδα είναι το πιο αποτελεσματικό φάρμακο κατά των μυκήτων του γένους Candida. Τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα κατά άλλων τύπων μυκήτων είναι:
- πολυένια?
- αλλυλαμίνες;
- Αζόλες και τριαζόλες.
- Ιμιδαζόλες.
- άλλα φάρμακα.
Φάρμακα ευρέος φάσματος για τη συμφορητική προστατίτιδα
Για τη θεραπεία της συμφορητικής προστατίτιδας υπάρχουν πολύ αποτελεσματικά μέσα - μασάζ προστάτη και ειδικές θεραπευτικές ασκήσεις. Ωστόσο, αυτό το γεγονός δεν σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να αρνηθεί τη χρήση φαρμακευτικής θεραπείας για αυτή τη μορφή προστατίτιδας. Για τη θεραπεία της συμφορητικής προστατίτιδας πρέπει να καταβληθούν μεγάλες προσπάθειες και είναι αδύνατο να γίνει χωρίς φαρμακευτικές παρεμβάσεις. Τα καλύτερα φάρμακα για τη θεραπεία της χρόνιας στάσιμης προστατίτιδας έχουν πολύπλοκο αποτέλεσμα - αντιφλεγμονώδες, αντιμικροβιακό, αντιαλλεργικό και αναλγητικό. Λόγω των πολύπλοκων ιδιοτήτων τους, τα φάρμακα αυτής της ομάδας είναι πολύ δημοφιλή στους άνδρες με προστατίτιδα.
Σπουδαίος! Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η λήψη φαρμάκων πρέπει να συντονίζεται με τον θεράποντα ιατρό. Το άρθρο μας είναι κατατοπιστικό, δεν προορίζεται ως οδηγός δράσης!
Είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η θεραπεία εάν θεραπευθεί η χρόνια προστατίτιδα;
Μετά από πολύμηνη παρακολούθηση, ο θεράπων ιατρός μπορεί να υποθέσει ότι η χρόνια νόσος του προστάτη έχει θεραπευτεί. Φυσικά τίθεται το ερώτημα ως προς την ανάγκη συνέχισης της θεραπείας. Έχει κανείς την αίσθηση ότι δεν χρειάζεται. Ωστόσο, δεν είναι όλα τόσο απλά - η θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας δεν πηγαίνει ομαλά στους άνδρες - τα φάρμακα έχουν παρενέργειες και η ασθένεια μπορεί να βλάψει σοβαρά τον ιστό του προστάτη.
Ο προστάτης είναι ένα σημαντικό όργανο για τη σεξουαλική απόδοση ενός άνδρα. Χωρίς την τεστοστερόνη που μετατρέπεται στον προστάτη δεν θα υπάρχει επιθυμία ή στύση. Επομένως, μετά τη θεραπεία της προστατίτιδας, χρειάζονται φάρμακα για τη θεραπεία της ανικανότητας και την αποκατάσταση της λειτουργίας του προστάτη. Ποια φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιούνται σε τέτοιες περιπτώσεις; Το φάρμακο πρέπει να χρησιμοποιείται ειδικά και να στοχεύει στη θεραπεία του αδένα του προστάτη, ο οποίος έχει πολύ θετική επίδραση στην αποκατάσταση της σεξουαλικής λειτουργίας του προστάτη.